KalendarzRolników.pl
Nie masz jeszcze konta?
21 października 2018

Kiedy używać kultywatora na polu?Rodzaje kultywatorów

Kultywatorowanie pola uprawnego to jeden z uzupełniających rolniczych zabiegów agrotechnicznych. Na pozór jest to czynność prosta i szybka do wykonania. Gdy jednak staniemy przed wyborem właściwego terminu na taki zabieg, wszystko może nie być już takie łatwe. Kiedy więc należy używać kultywatora na polu uprawnym? Jakie są dostępne rodzaje kultywatorów?

Kultywatorowanie pola uprawnego jest też nazywane drapaczowaniem. Jest to uzupełniający zabieg w rolniczej uprawie roli, wykonywany w celu skruszenia, przemieszania i spulchnienia roli, bez potrzeby jej przeorywania i odwracania.

Kultywatorowanie pola, jak sama nazwa wskazuje, wykonuje się przy użyciu narzędzia rolniczego zwanego kultywatorem. Kultywator wymaga tez jednak łączenia z innymi narzędziami dobrze rozdrabniającymi rolę i wyrównującymi jej powierzchnię, jak brony zębowe czy wały strunowe.

Zalety i zadania kultywatorowania

Zabieg ten jest jednym z elementów mechanicznych metod uprawy i ochrony roślin. Kultywatorowanie pola czyli drapaczowanie pełni przy tym wiele różnych zadań:
    • rozdrabnia skiby pozostałe po orce na glebach cięższych;
    • przyspiesza osiadanie roli, dzięki rozrywaniu i kruszeniu skib po orce, co jest szczególnie ważne na glebach ciężkich i zwięzłych;
    • spulchnia nadmiernie osiadłą glebę oraną (niszczenie skorupy glebowej po zimie, a także spulchnianie przedsiewne);
    • może zastąpić orkę siewną, gdy przedplon dla zbóż ozimych stanowią okopowe;
    • czasem stanowi też substytut dla podorywki;
    • zastępuje ponadto podstawowe zabiegi w produkcji roślinnej (np. orkę), w uproszczonych (często ekologicznych) technologiach uprawy roli (gleba nie jest przy tym odwracana, więc sporo resztek pożniwnych pozostaje na powierzchni roli jako tzw. mulcz, który chroni ją przed nadmiernym zaskorupianiem i wymywaniem przez deszcze, sprzyja wsiąkaniu wody opadowej oraz ogranicza parowanie i procesy erozyjne);
    • niszczy i wyciąga z gleby chwasty, w tym szczególnie rozłogi perzu (nawet kiełkujące siewki chwastów);
    • miesza z glebą narzucony na pole kompost i nawozy mineralne (szczególnie ważne przy konieczności głębszego przykrycia ich glebą; umożliwia lepsze wymieszanie zaaplikowanych nawozów mineralnych, niż za pomocą bronowania).

Na jaką głębokość wykonuje się kultywatorowanie pola uprawnego?

Celowość pracy kultywatora wyznacza głębokość wykonywanych zabiegów. Przyrząd ten działa zatem w glebie na głębokość do 10-20 cm. Zależnie do potrzeb, może to być również głębokość 6-15 cm. Aby rozbić nadmierne zaskorupienie i zbicie gleby oraz niszczyć młode chwasty (uprawki niszczące skorupę i wschodzące chwasty), wystarczy wykonać płytsze kultywatorowanie. Jest to dobre również na przedsiewne doprawianie roli. Z kolei rozrywanie nawet większych skib, mieszanie kompostu z glebą oraz niszczenie i wyciąganie rozłogów perzu i innych uciążliwych chwastów, wymaga już głębszego drapaczowania. Głębsze drapaczowanie jest też dobre przy zastępowaniu niektórych orek. Prócz właściwej głębokości, kultywatorowanie pola uprawnego należy ponadto stosować na gleby w ich odpowiedniej wilgotności. Zbyt wilgotna gleba powoduje jedynie ślizganie i jej rozmazywanie, natomiast gleba mocno przesuszona wywoła zbytnie kruszenie i rozpylanie agregatów.

Rodzaje kultywatorów – jakich kultywatorów używa się do drapaczowania pól uprawnych?

Dobór kultywatorów zależy od stanu roli i celu zabiegu. Poszczególne typy tych narzędzi różni rodzaj zębów. Obecnie na naszym rynku można więc zakupić kultywatory o zębach sprężystych, półsztywnych i sztywnych (zakończone tzw. gęsiostopką):

    • zęby kultywatorów sprężynowych kończą się specjalnie profilowanymi redliczkami, które po zagłębieniu w ziemię wycinają w niej wynoszone zaraz na powierzchnię paski. Takie kultywatory najintensywniej mieszają glebę o słabym kruszeniu i są idealne do wyciągania rozłogów perzu i innych chwastów. Nie nadają się jednak na gleby zwięzłe przy dużej wilgotności, bo po takim zabiegu powstają wtedy zbyt zbite walcowate bryłki. Nie pracują też na stałej głębokości. Kultywatory z wąskimi zębami sprężystymi używa się w zestawach do przedsiewnej uprawy roli;

    • zęby kultywatorów sztywnych są zakończone redliczkami sercowatymi lub tzw. gęsiostopkami (ekstyrpatory), których zadaniem jest płytkie spulchnianie gleby i jednoczesne podcinanie chwastów. Natomiast te zakończone zębami o klinowatych lub dłutowatych zakończeniach (grubery), służą do bardzo dobrego kruszenia i spulchniania gleby. Ekstyrpatory i grubery nie wydobywają gleby na wierzch, jak typowe kultywatory i mają mniejsze zastosowanie w szkółkarstwie;

    • kultywatory o zębach półsztywnych również bardzo dobrze kruszą glebę, choć słabiej ją mieszają, przez co gleba wolniej przesycha na powierzchni i dłużej zatrzymuje wilgoć. Kultywatory te utrzymują stałą głębokość pracy lepiej od drapaczy z zębami sprężystymi.

 

 

kontakt1.jpg Redakcja KalendarzRolnikow.pl
 
 
Zainteresował Cię ten artykuł? Masz pytanie do autora? Napisz do nas tutaj
REKLAMA

Redakcja

Bartosz Woźniak

redaktor naczelny

tel : 664 029 592

tel: 54 235 52 61

naczelny@kalendarzrolnikow.pl

Wydawca

WDR
ul. Modra 23
87-807 Włocławek
www.wydawnictwodr.pl

 

Tu nas znajdziesz

Napisz do nas


pozycje oznaczone * muszą być wypełnione
Partnerzy
  • WDR
  • ODR Bratoszewice
  • MINISTERSTWO ROLNICTWA I ROZWOJU WSI
  • Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Minikowie
  • KOWR
-->